Monthly Archives: november 2011

Trainen bij botontkalking of osteoporose

OsteoporoseTrainen bij botontkalking of osteoporose

Wanneer men ouder wordt kan het voorkomen dat de botten broos worden als gevolg van hormonale veranderingen die gepaard gaan met het ouder worden of bij vrouwen de overgang. Daarnaast bewegen ouderen over het algemeen minder wat het proces versnelt. Hierdoor kan vooral bij vrouwen botontkalking, oftewel osteoporose, een groot probleem worden. Het geeft namelijk een groter risico op botbreuken bij vallen. Hoe moet men trainen bij botontkalking? Lees hieronder verder.

Hoe lang mag een training duren en waar kan ik rekening mee houden?

Hoe lang mag een training duren en waar kan ik rekening mee houden?

Er wordt vaak gedacht dat hoe langer men traint en hoe meer men doet, hoe beter het resultaat zal zijn. Hoewel hier natuurlijk een kern van waarheid in zit, kan men ook te veel doen of te lang trainen. Dit heeft vooral te maken met hoeveel brandstof het lichaam nog over heeft om goed te kunnen trainen. Wanneer men de glycogeen voorraad leeg heeft getraind, kan men een goede trainingsintensiteit niet meer volhouden en zal spierweefsel zelfs worden afgebroken wanneer men te lang doorgaat. Dit merkt men vooral als men tijdens trainen opeens minder puf heeft.

Obesitas, fitness en beweging – Waarom werkt fitness vaak averechts bij obesitas?

Succesvol en Effectief afvallen?

Klik hier voor de

E-Books van Fitness Science!

Obesitas, fitness en beweging – Waarom werkt fitness vaak averechts bij obesitas?

Veel mensen met obesitas die wat gewicht willen verliezen en hun gezondheid willen verbeteren gaan naar een fitnesscentrum om daar aan deze doelstellingen te werken. Er wordt deze mensen veelal aangeraden om langdurig op een lage intensiteit conditietraining uit te voeren, zodat men tijdens de training vetten blijft verbranden en zo vet verliest. Omdat de focus ligt op zoveel mogelijk calorieën verbranden wordt krachttraining meestal achterwege gelaten. Hoewel wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat mensen met obesitas hiermee ook daadwerkelijk kunnen afvallen, zijn de effecten daarvan beperkt. De laatste jaren is er veel onderzoek gedaan naar cardio (interval) training op hoge intensiteit en de algemene uitkomst was dat het, buiten de grotere effecten op het uithoudingsvermogen, een veel sterker effect heeft op de lichaamssamenstelling, de relatieve hoeveelheid vet, dan trainen op een lage intensiteit.

Obesitas

Obesitas, ook wel vetzucht of adipositas genoemd, is een term die wordt gebruikt bij mensen met fors overgewicht door een teveel aan vetmassa. Er is sprake van obesitas wanneer men een Body Mass Index (BMI) van 30 of meer heeft. Wanneer men een BMI van 40 of meer heeft spreekt men van morbide obesitas.

Commerciële gewichtsverlies programma’s effectiever dan eerstelijns gezondheidszorg

Commerciële gewichtsverlies programma’s zijn effectiever en goedkoper dan interventies in de eerstelijnszorg die worden geleid door speciaal opgeleid personeel stellen onderzoekers in een studie gepubliceerd in het British Medical Journal.

Bijna een kwart van de Engelse bevolking is obees. Er is veel ondersteunend bewijs voor de effectiviteit van commerciële gewichtsverlies programma’s, maar de effectiviteit van gewichtsverliesprogramma’s in de reguliere eerstelijnsgezondheidszorg is nog steeds onduidelijk.

Fysieke activiteit vermindert effect van het ‘obesitas gen’

De genetische aanleg voor obesitas, als gevolg van het FTO gen, kan volgens recent onderzoek, sterk worden verminderd met een fysiek actieve leefstijl. Het onderzoek dat tot stand kwam door een uitgebreide internationale samenwerking, werd geleid door Ruth Loos werkzaam bij de Medical Research Council Epidemiology Unit in Cambridge en wordt komende week gepubliceerd in PLoS Medicine. De onderzoekers ontdekten dat de effecten van het FTO gen op het risico van obesitas bijna 30% zwakker is onder fysiek actieve mensen dan in degenen die inactief zijn.

Uit deze bevinding komt een belangrijke boodschap voor de gezondheid voort, die het breed gedragen uitgangspunt dat obesitas ‘in de genen zit’ en daardoor niet aan te pakken is door veranderingen in de leefstijl. Integendeel, deze studie laat zien dat zelfs degenen die een genetische aanleg hebben voor obesitas, het risico om het daadwerkelijk te ontwikkelen kunnen verminderen door fysiek actief te worden.